Ik ben niet verdrietig, ik ben depressief

Rondom mentale klachten zijn een heleboel misvattingen. Het is niet te doen om daadwerkelijk te voelen wat iemand met een stoornis voelt. Depressief zijn is wat anders dan verdrietig zijn. Daarnaast voelt dezelfde stoornis bij elke persoon weer anders, omdat iedereen uniek is. Ik heb ervaren dat het voor veel mensen spannend is om over mentale klachten te praten, helemaal als de ander daarbij het onderwerp van gesprek is. Zelf liep ik ook tegen mijn eigen vooroordelen en misvattingen aan. Ik leerde ze kennen door over mijn stoornissen te lezen en er langzaamaan wel meer over te praten.

Een van de dingen waar ik weinig over gesproken heb, maar wat wel als een rode draad door mijn ziekteproces is gelopen, is mijn depressieve stemmingsstoornis. Depressies bestaan in verschillende soorten en maten en mijne viel in de mildste categorie. Verwaarloosbaar, zoals ik het heb geïnterpreteerd op het moment dat ik mijn diagnose kreeg. Heel erg belangrijk, leerde ik in de periode daarna.

Vandaag wil ik met jullie een aantal misvattingen bespreken waar ik tegenaan ben gelopen, of die ik van anderen gehoord heb.

ik ben niet verdrietig ik ben depressief

“Maar vorige week was je er gewoon nog de hele week en lachte je ook nog, dus…” zei ze.

Als je depressief bent, ben je altijd verdrietig

Toen ik mij ziekmeldde op mijn werk, was mijn manager ontzettend verbaast toen ik zei dat ik niet meer op kantoor zou komen om dingen te bespreken met mijn collega’s. “Maar vorige week was je er gewoon nog de hele week en lachte je ook nog, dus…” zei ze. En dat klopt ook. Depressie uit zich niet alleen maar in verdrietig zijn en somberheid, maar ook op hele andere manieren. Je kunt last hebben van een heel leeg gevoel waarbij het lijkt alsof je niks voelt, je kunt last hebben van spanning, stress en een aanhoudend gevoel van angst.

Lees in dit artikel meer over hoe ik in de ziektewet kwam.

Mijn sociale angst zorgde voor mijn depressie. Dat betekende niet dat ik alle dagen maar op bed lag somber te zijn. Maar met momenten voelt depressief zijn erg verdrietig. Het bouwt zich op tot een piek en neemt dan weer af. Steeds beter ontdek ik de aanleiding wanneer ik weer wegzak, maar dit is een lang proces geweest. Juist die golfbeweging in mijn gevoelens zorgde ervoor dat de dip hard aankwam en voor veel weerstand zorgde. Want ik had die week daarvoor nog gelachen. Ik kan ook positieve emoties voelen. Ik ben ook verliefd geworden terwijl ik last had van mijn depressieve klachten. Dat maakt me gelukkig en blij. Het maakt het ook extra confronterend als het even weer minder gaat.

In dit artikel deel ik wat ik het meest zwaar vind aan in de ziektewet zitten.

Je masker op

Voordat ik me ziekmeldde stond ik nog steeds in de strijdstand. Onbewust had ik me haarfijn leren aanpassen aan alles en iedereen om me heen. Ik liet echt niet zomaar iets van mezelf zien, zolang ik dat tegen kon houden. Ik heb me heel erg lang beter voorgedaan dan dat ik ben en nog steeds betrap ik mezelf erop dat ik zeg dat het goed met me gaat, terwijl het eigenlijk helemaal niet zo goed met me gaat. Dat masker is makkelijk op te zetten, helemaal via bijvoorbeeld een berichtje.

Ik ga juist meer uit contact als ik me depressief voel, waardoor mijn omgeving het verdriet lang niet altijd meekrijgt. Dat wil niet zeggen dat ik zware dagen heb, waarbij ik alles uitzichtloos vind en het vertrouwen in mezelf aan een zijden draadje hangt. Ik loop er alleen niet zo graag mee te koop, omdat ik zelf nog aan het worstelen ben om ze te accepteren.

GezondheidGezondheid

Als je depressief bent, ben je zwak

Dit is een misvatting waar ik heel erg tegenaan loop. Ik voel me namelijk niet ineens een ander persoon dan vorig jaar, of een jaar daar voor. Ik voel me juist steeds krachtiger. Vanaf het moment dat ik mijn diagnose wist, ben ik alleen maar gaan groeien, met grote stappen veel verder dan ik ooit geweest ben.

Zwak zijn of zwak voelen?

Het depressieve gevoel geeft mij een zwak gevoel over mezelf. Op het moment dat ik me depressief voel, ga ik twijfelen aan mezelf en aan alles in mijn omgeving. Mijn lichaam voelt nog fit, ik wil dingen doen, maar mijn brein werkt niet mee. Ik begin het lastiger te vinden om met de mensen in mijn omgeving te communiceren, omdat ik me eenzaam voel en onbegrepen. Ik voel me niet alleen onbegrepen door mijn omgeving, zelfs ik begrijp mijzelf niet. Mijn innerlijke kind heeft pijn en voelt zich rot, maar mijn volwassen ik snapt dat niet. Die trekt me de dagen door. Ik moet doorgaan. Als ik maar gewoon doorga, dan komt het wel goed.

Hoe harder ik doorga, hoe sneller de depressie zijn piek vindt. Op dat moment breek ik en voel ik me op mijn zwakst. Het resulteert vaak in een onophoudend huilen, tot al het verdriet er uit is. Dat zorgt er voor dat er weer ruimte is. De lucht is geklaard, mijn depressie heeft mijn lichaam ingehaald.

Maakt dat me zwak? Nee, ik zie mezelf juist als heel erg sterk. Het vervelende is alleen dat ik mezelf in de weg zit. Ik ben uit balans en negatieve gedachten nemen de overhand. Maar ik kom steeds dichterbij de oplossing van de puzzel wat er in mijn hoofd gebeurt en hoe ik met mezelf om kan gaan. Dat maakt me niet alleen sterk, dat maakt me ook nog eens ontzettend slim en zelfbewust.

Mensen met sociale angst hebben vaak ook last van een verhoogd zelfbewustzijn. Lees hier meer over wat dit is.

Depressief zijn zit tussen je oren

Joh, sla je daar even een open deur in Linda. Natuurlijk zit depressie tussen je oren, want daar zit je brein. Maar depressie is niet iets waar je je zomaar overheen zet. Het zit niet ‘tussen je oren’, het is een medische aandoening die de chemie in je brein aantast.

Daarnaast zorgt depressie ook voor de nodige lichamelijke klachten, zoals spanning, hoofdpijn, eet- en slaapproblemen. Het is dus een echte ziekte. Het waait niet over, of is dus verwaarloosbaar, zoals ik dacht (gaat vanzelf wel over joh!). Het is nodig om je depressie te behandelen, zodat je weer beter wordt. Depressief zijn is heel verdrietig, gelukkig ben je dat niet de hele tijd.

Lees in dit artikel over de lichamelijke klachten van sociale angst. Ze hebben veel overlap met depressieve klachten. Angst en depressie gaan vaak samen.

Wat is jouw ervaring met depressieve klachten?

Liefs,

Linda

ik ben niet verdrietig ik ben depressief

Joh, sla je daar even een open deur in Linda. Natuurlijk zit depressie tussen je oren, want daar zit je brein.

Dit vind je ook leuk:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *