10 x sociale angst is... uit eten editie!

Sociale angst is niet altijd eenvoudig om uit te leggen. Om een beter beeld van sociale angst te creëren geef ik graag voorbeelden. Voorbeelden van gedrag wat je kan zien, of gedachten die iemand met sociale angst heeft. Sociale angst zorgt voor ongemakkelijke situaties op uiteenlopende levensgebieden, of het zorgt ervoor dat situaties volledig vermeden worden.

Je kunt last hebben van sociale angst als er veel mensen om je heen zijn, maar dat hoeft niet. Het kan ook om de hoek komen kijken als je alleen ergens buiten bent, of zelfs gewoon als je thuis bent. Soms gebeurt het op een moment dat je net denkt dat er niks aan de hand is, bijvoorbeeld als je gezellig uit eten bent. Ik geef daarom tien voorbeelden van situaties tijdens uit eten waarvan ik, en waarschijnlijk velen met mij, zullen zeggen: ja, dat is sociale angst!

In deze editie van sociale angst is wil ik het met jullie hebben over uit eten gaan. Voor veel mensen met sociale angst is uit eten gaan een grote trigger. Natuurlijk kan sociale angst ook thuis plaatsvinden, maar een sociale activiteit is vaak wel een van de grootste triggers. Lees meer over wat sociale angst is met uit eten gaan…

De menukaart thuis van tevoren bestuderen, zodat je weet wat je moet bestellen

Al voordat je uit eten gaat begint de voorpret al. Ik heb het uitzoeken van een restaurant en de menukaart altijd als voorpret gezien, tot ik me realiseerde dat het te maken heeft met mijn sociale angst.

Dat spontaan naar een restaurant gaan dat ik niet ken me spanning geeft en voor mij helemaal niet plezierig is. Niet dat ik een nieuw restaurant ontdekken niet leuk vind, integendeel! Maar dan ga ik wel eerst op onderzoek uit.

Dan bestudeer ik de kaart en kijk ik of ik foto’s kan vinden. Ik weet waar ik heen ga voordat ik er heen ga. Als ik dat niet weet, voel ik me een stuk minder op mijn gemak.

Paniek als het jouw beurt is om te bestellen in een restaurant

Ondanks dat ik van te voren de menukaart grondig heb bestudeerd vind ik keuzes maken nog steeds lastig. Het is niet zo dat ik thuis een definitieve beslissing heb gemaakt, dat laat ik vaak toch nog over aan het moment zelf. Dat betekent dus dat ik me 90% voorbereid, maar het mezelf toch nog lastig maak in het restaurant.

Ik bestel ook nooit als eerste. Wel vaak zomaar tussendoor. Dan denk ik dat ik aan de beurt ben, maar dat ben ik helemaal niet. Begin ik gewoon te praten zonder op te kijken. Eten bestellen brengt spanning met zich mee.

Toen er sushirestaurants kwamen met tablets was dat als een geschenk uit de hemel. Dat nam veel spanning weg met uit eten!

Iets van het menu bestellen dat je niet eens wil, omdat het gemakkelijker uit te spreken is

Eerlijk? Dit heb ik zelf nooit gedaan. Als ik niet weet hoe ik iets uit moet spreken noem ik het nummer, of ik wijs het aan. Toch is dit wel iets logisch om te doen. Je wil het anderen niet moeilijk maken en dat gaat geregeld ten koste van jezelf. De makkelijkste keuze maken, omdat dit het veiligst is.

Zo heb ik ook veel dingen gedaan, of gelaten die ik wel wilde, omdat ik niet moeilijk wilde zijn. Ik vond mezelf heel relaxed, tenminste dat dacht ik. Eigenlijk was het gewoon angst om commentaar te krijgen, of angst dat mensen zich aan me zouden irriteren.

Wanneer de ober uw bestelling verkeerd heeft en je er niks van zegt, maar gewoon eet wat je gekregen hebt

Ik heb nog wel eens de neiging om zachtjes en onduidelijk te gaan praten als ik wat gespannen ben. Ik heb dat zelf niet in de gaten, maar mijn vriend vraagt ook geregeld aan de telefoon of ik wat duidelijker wil praten.

Iemand corrigeren als ze je niet goed begrepen hebben is voor iemand met sociale angst ontzettend lastig. Je wil iemand niet in verlegenheid brengen. Dat is op zich heel lief bedoeld, maar het is zonde als het ten koste van jezelf gaat.

Waarom zou je jezelf het verkeerde laten voorschotelen, omdat je de ober niet in verlegenheid wil brengen? Dat is de kracht van sociale angst. Als je je hier niet bewust van bent, zullen situaties vaak ten koste van jou gaan.

Niet kunnen eten waar anderen bij zijn

Ook ik heb er veel moeite mee gehad om te eten met andere mensen. Toen ik een jaar of 19 was heb ik een keer een date met een jongen gehad die ik al een hele tijd kende uit de kroeg. Hij wilde me een keer meenemen op een echte date en we gingen uit eten. Ik vond het zo ontzettend spannend, omdat eten tegenover een jongen die ik leuk vond me echt buikpijn gaf. Toch ben ik gegaan.

De date was superleuk en de jongen waar ik mee was knoeide met de lepel van de soep. Ik was dus niet de onhandige, maar hij! We hebben er smakelijk om gelachen. Die date heeft mij geholpen om het ijs een beetje te breken om met anderen te eten. Maar nog steeds vond ik de eerste keren eten met vriendjes, of ouders van vriendjes, altijd pittig.

Je tafelgenoot vragen om eerst naar de wc te gaan, zodat jij weet waar je straks moet zijn

Als ik mag kiezen, ga ik uit eten in een restaurant waar ik eerder geweest ben en kies gerechten waarvan ik zeker weet dat ik ze lekker vind. In dit soort gevallen speel ik automatisch op safe. Laten we zeggen dat ik in veel situaties het op safe probeer te spelen, helemaal als het om sociale activiteiten als uit eten gaat.

Iemand anders voor laten gaan, zodat jij niet de eerste bent is daar ook zeker een van. Als vrouw lijkt het soms onschuldig, je man dingen voor je laten doen. In mijn eerdere relatie heb ik dat ook veel gedaan.

Ik had eigenlijk niet in de gaten dat ik dit deed uit angst, het leek me een logische rolverdeling in de relatie. Ik liet hem bijvoorbeeld betalen, de weg vragen en dingen regelen. Hij baande de weg en ik schuifelde er achteraan.

Minihartaanval wanneer je het wisselgeld niet snel genoeg in je portemonnee kunt krijgen

Omdat er mensen achter je staan te wachten om te betalen, maar ook gewoon omdat je de medewerker niet tot last wil zijn. De belemmerende overtuiging dat je snel mensen tot last bent en irriteert zorgt ervoor dat je vaak alleen maar onhandiger wordt.

En dan ben je je ook nog eens super bewust van die onhandigheid, wat het alleen maar erger maakt. Lang leve de veilige pinpas, die je van tevoren kan pakken, zodat je volledig voorbereid kan betalen.

Proberen een paniekaanval tegen te houden in het openbaar, terwijl je weet dat dat geen zin heeft

Een paniekaanval tegenhouden werkt niet. Negatieve emoties opkroppen werkt niet, ze komen er uiteindelijk toch uit. Op het moment dat je een paniekaanval krijgt en je hebt ook nog de last te dragen van mensen om je heen waar je rekening mee wilt houden, vergeet je hoe je om kan gaan met die spanning.

Alle regels lijken ineens vergeten en het enige wat je wil is uit alle macht die paniekaanval tegenhouden. Maar hoe harder je hem tegenhoudt, hoe explosiever hij eruit zal komen uiteindelijk..

Als je eten niet lekker is klagen aan tafel, maar als de ober langskomt een knalrode kop krijgen en poeslief zeggen dat alles smaakt

Op een of andere manier blokkeer je op het moment dat je kritiek of feedback wil geven. Die confrontatie kan zorgen voor een hele negatieve vibe. Het kan er voor zorgen dat iemand boos op je wordt of geïrriteerd raakt en dat is juist wat je wil voorkomen.

Om te voorkomen dat zoiets gebeurt waag je het überhaupt niet om een negatieve opmerking tijdens het uit eten te maken. Je wil de avond niet verpesten!

Een wijntje drinken voor de spanning, waardoor je nog meer gaat drinken en uiteindelijk dronken wordt

Als er iets venijnig is, dan is het wel alcohol. Ja, alcohol helpt om de scherpe randjes er af te halen. Maar als ik erg gespannen ben heb ik dit vaak zelf minder in de gaten. Ik ben dan minder in contact met mijn binnenste. Ik drink dan ook meer om me ontspannen te voelen, want al mijn aandacht gaat naar de spanning in mijn lijf.

Het is me helaas vaker overkomen dat een paar drankjes er veel te veel werden en de avond erger eindigde dan wat ik eigenlijk had willen voorkomen.

Waar herken jij je in?

Liefs,

Linda

Dit vind je ook leuk:

2 reacties

  1. Wat herkenbaar zeg! Ik bestudeer ook altijd van te voren de menukaart (omdat ik het nu vaak ook zelf moet bestellen, m’n moeder doet dat niet meer/minder) en dan kies ik meestal iets wat kort en makkelijk uit te spreken is. Ik baal wel een beetje dat nu alles weer open is… die corona-maatregelen waren zo gek nog niet.

    1. Ahh ja best herkenbaar! Toen de eerste lockdown kwam vond ik dat ook wel heerlijk. Nu is het echt weer wennen aan dat sociale contact. Gelukkig zijn we niet de enigen die dit spannend vinden

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.