10x sociale angst is... vrienden en relaties editie

Sociale angst beïnvloed de relatie met iedereen, ook met je vrienden. Sociale angst is niet altijd eenvoudig om uit te leggen. Om een beter beeld van sociale angst te creëren geef ik graag voorbeelden. Voorbeelden van gedrag wat je kan zien, of gedachten die iemand met sociale angst heeft. Sociale angst zorgt voor ongemakkelijke situaties op uiteenlopende levensgebieden, of het zorgt ervoor dat situaties volledig vermeden worden.

Je kunt last hebben van sociale angst als er veel mensen om je heen zijn, maar dat hoeft niet. Het kan ook om de hoek komen kijken als je alleen ergens buiten bent, of zelfs gewoon als je thuis bent. Soms gebeurt het op een moment dat je net denkt dat er niks aan de hand is. Ik geef daarom tien voorbeelden van situaties waarvan ik, en waarschijnlijk velen met mij, zullen zeggen: ja, dat is sociale angst!

Sociale angst gaat waar het niet gaan kan. Zelfs met mensen die je goed kent, of lang kent kun je last krijgen van je sociale angst. En ja, dat kan zelfs gewoon met je eigen partner! Lees mee in deze editie van sociale angst is… over vrienden en relaties.

Niet durven trouwen, omdat je bang bent dat je alleen maar kan huilen die dag van spanning

Trouwen heeft me altijd een droom geleken. En dan ook letterlijk droom, want ik zag mezelf niet de hele dag stralen en glimlachen, maar meer met een rood en pafferig gezicht van het huilen. In onze familie zijn we allemaal best gevoelig en huilen we snel.

Toen ik op de bruiloft van mijn nicht was en zij tijdens de ceremonie ontzettend veel moest huilen en ook daarna voelde ik de spanning bij mezelf toenemen. Ik wilde dan wel trouwen, maar zou ik die dag überhaupt wel een beetje fatsoenlijk doorkomen? Het voelde ergens toch fijn dat het nog een beetje een ver van mijn bed show was.

Bijna een paniekaanval krijgen, omdat je de ouders van je vriend/vriendin gaat ontmoeten

Ik moet eerlijk zijn, door de jaren heen heb ik best wat vriendjes versleten. Op een of andere manier was ik nooit lang alleen. Dat betekent dat ik ook heel wat schoonouders ontmoet heb. Zo’n ongemakkelijk moment waarop je echt indruk wil maken. En dan heb je ook nog eens de pech dat je iets ongemakkelijks gaat doen als samen eten!

Angstig worden, omdat vrienden je ergens voor hebben meegevraagd, maar je wil niet. Je weet alleen niet hoe je nee moet zeggen

Omdat ik geen nee kon zeggen, heb ik vaak in de situatie gezeten dat ik iets ging doen wat ik helemaal niet wilde. Dat waren geen hele nare dingen ofzo, maar ik ging bijvoorbeeld wel mee als ik eigenlijk heel moe was of geen zin had. Of ik koos voor wat de ander wilde, omdat ik niet moeilijk wilde doen. Ik zei altijd wel ja en ik denk dat mensen dat ook wel wisten.

Als ik namelijk nee zei, of iets anders deed, waren er vriendinnen die me daar op aanspraken en dat niet leuk vonden. Nu pas begrijp ik dat dat helemaal niet klopte. Dat ik de vrijheid zou mogen hebben om te doen wat ik zelf leuk vond en niet leuk vond.

Op zoek naar meer dan alleen herkenning rondom sociale angst?

In de gratis 7 daagse minicursus leer jij in 7 stappen meer grip te krijgen op sociale angst.

Mijn eigen hobbelige weg naar sociale confidence heb ik voor je samengevat in een gestructureerde minicursus, zodat jij goed kan beginnen met je herstelproces!

Samen met je vrienden zijn en je afvragen of ze je eigenlijk wel mogen

Dit gevoel brengt me terug naar de middelbare school. Vanaf de derde klas trok ik steeds meer naar de populaire jongeren toe. Mede door mijn vriendin waar ik in de tweede klas mee in contact kwam. Zij was verliefd op een van de oudere jongens en we zochten hem vaak op in de pauze om bij hem en zijn vrienden te zitten. Echt leuk was dat niet. We werden vaak een beetje voor schut gezet of uitgelachen. Erbij horen betekende dat je een prijs betaalde. Ik voelde wel dat we eigenlijk weggekeken werden, maar mijn vriendin bleef zitten, dus bleef ik vaak ook.

Dat gevoel heb ik later vaker gehad, ook met mijn eigen vrienden. Het idee dat de mensen waar ik mee was me eigenlijk helemaal niet mochten. Het ze niet kon schelen of ik er überhaupt wel of niet bij was. Dat ze me liever kwijt dan rijk waren.

Het gevoel hebben dat je iedereen irriteert

Als ik gespannen ben word ik druk en ga ik veel praten. Ik luister minder goed en praat dus ook door mensen heen. Dat is niet voor iedereen goed te doen. Sommige mensen spreken zich daar ook hardop over uit. Zelf heb ik het op den duur wel in de gaten, maar het is erg moeilijk om mee te stoppen. Zo bewust zijn van je eigen irritante gedrag is best wel zwaar. Als het me lukt probeer ik dan zo veel mogelijk mijn mond te houden of even wat ruimte voor mezelf te nemen.

Je vaak buitengesloten voelen

Vooral in de ziektewet heb ik dit ontzettend gevoeld. Omdat ik er minder bij was, werd ik ook steeds minder gevraagd. Ik zag mensen leuke dingen doen waar ik niks van wist, terwijl ik wel aangegeven had dat ik dat soort dingen ook leuk vond en daar ook bij wilde zijn. Het voelde alsof ik een blok aan het been was van anderen en daarom niet uitgenodigd werd.

Op de basisschool ben ik buitengesloten geweest. Ik kwam in een klas waar iedereen al een maatje had en ik paste er niet tussen. Was anders dan de andere kinderen. Ik mocht niet vaak meedoen en als ik mee mocht doen dan was het onder voorwaarden. Dat ik me nu nog wel eens buitengesloten voel is dus niet gek. Oude pijn wordt soms nog steeds getriggerd.

Denken dat jij de saaie van je vrienden bent

Zo’n moment dat je met al je vrienden bent, maar je je eigenlijk doodongelukkig voelt. Ik heb ze genoeg gehad. Toen ik jong was ging ik heel veel uit. Dat vond ik ook echt leuk om te doen, maar zo nu en dan had ik een avond, of meerdere avonden, dat ik me niet kon vermaken. Dat ik me niet prettig voelde in de stad, tussen die zelfde mensen, wat ik anders zo leuk vond.

Super bewust van mezelf dat ik er zo bij stond voelde ik me onwijs schuldig naar mijn vriendinnen toe. Ik probeerde uit alle macht gezellig te doen, maar het voelde zo geforceerd. Toch ging ik niet naar huis, omdat dat ook niet geaccepteerd werd. Dus stond ik een hele avond geforceerd gezellig te doen, omdat ik niemand voor het hoofd wilde stoten.

Met je vrienden willen praten, maar dat niet doen, omdat je bang bent dat je ze tot last bent

Een praatje maken met iemand vind ik lastig, zelfs soms met vrienden. Aan de bar bijvoorbeeld vind ik dit minder een probleem. Dan praat je over het drankje wat je besteld hebt, het feit dat je lang moet wachten of dat het gezellig is in de kroeg. Dan heb je en gespreksonderwerp. Maar een gesprek aanknopen uit het niets vind ik heel spannend. Dat maakt nieuwe mensen ontmoeten daarom ook best lastig.

Eruit flappen dat het niet aan jou lag dat jullie te laat waren, maar aan je partner. De angst om een opmerking te krijgen is zo groot dat je ze voor wil zijn

Dit is echt lullig, maar het gebeurt. Jezelf verdedigen bij je vrienden omdat je niet vervelend wil zijn is iets wat spontaan gebeurt. Het flapt er uit. Dat kan ook wel eens ten koste gaan van een ander. Misschien is het wel de waarheid, maar daarna voel je ook de pijn dat je de ander afgevallen bent. En je hebt jezelf nu wel verdedigd bij je vrienden, maar of dat het gewenste effect heeft dat je wilde?

Je belachelijk laten maken door vrienden en er niks van zeggen

Als je niet echt voor jezelf opkomt bij je vrienden, ben je een eenvoudige prooi voor flauwe grappen. Ik wilde niets liever dan niet de onhandige zijn die het steeds weer verprutste, maar toch was ik het wel. En het was voer voor flauwe grappen. Ik dronk nog wel eens te veel als ik gespannen was en dat leverde mooie verhalen op.

Het waren momenten die ik zelf het liefste wilde vergeten. Mijn vrienden waren daarin ook niet perse echt gemeen, want ze zeiden ook vaak gelijk dat het de beste kon overkomen en dat ze het echt niet erg vonden. Toch voelde ik dat minder dan de grappen en opmerkingen die werden gemaakt. Ik schaamde me zo!

Welke situatie heb jij meegemaakt met je vrienden of relaties?

Liefs,

Linda

Dit vind je ook leuk:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.