Hoe ik beter in balans kwam door 3 aanpassingen


Toen ik net ziek was voelde het hele proces wat ik nu heb afgelegd als een enorme berg. De eerste weken zat ik in een bubbel. Ik was heel veel thuis, keek echt ontzettend veel New Girl en was nog niet bezig met herstel. Ik was echt aan het bijkomen van deze heftige gebeurtenis in mijn leven: me ziekmelden met mentale gezondheidsklachten.

Na die periode begon het eerste contact met de buitenwereld te komen. Ik ging op zoek naar een psycholoog en ging langs de Arbo arts. Met piepkleine stapjes begon ik aan de bergbeklimming. Het was ontzettend zwaar en ik moest na een klein stuk al heel lang uitrusten. De weken verstreken. Maanden verstreken. Af en toe keek ik omhoog en zag ik niks. De wolken zaten voor de top van de berg. Ik voelde me moedeloos.

Toch is mijn leven langzaamaan veranderd. Ik paste dingen aan in mijn leven die meer impact maakten dan ik had verwacht. Het voelen als eenvoudige en normale dingen, maar ze hebben me structuur gegeven en maken dat ik beter in balans ben. Het heeft me bloed zweet en tranen gekost, maar het was het dubbel en dwars waard.


Mijn telefoongebruik is veranderd

Mijn telefoon was mijn grootste beschermingsmechanisme. Ik had hem altijd bij me, was altijd beschikbaar. Want aan de ene kant was mijn telefoon mijn beschermingsmechanisme, aan de andere kant was het ook mijn grootste sociale angst. Ik reageerde altijd gelijk op anderen. Kon mijn telefoon niet vermijden als ik een geluidje of tril hoorde. Het was mijn digitale sociale angst.

Toen ik ziek werd lukte het me vaak niet meer om naar mijn telefoon te kijken. De kleine lettertjes dansten op het scherm en mijn hersenen konden de berichtjes niet verwerken. Lange perioden nam ik mijn telefoon niet op en reageerde ik niet op berichtjes. Ik kon het gewoon niet. Daar voelde ik me in het begin wel schuldig over, maar al snel had ik daar zelfs geen ruimte meer voor. Mijn situatie nam al mijn tijd en ruimte in beslag. Ik had amper tijd meer voor anderen.

Die breuk van mijn telefoon heeft me geholpen om los te komen. De behoefte aan mijn telefoon was veel meer verdwenen en ik kan nu beter keuzes maken in mijn telefoongebruik. Mijn telefoongebruik is nu beter in balans. Ik vergeet mijn telefoon zelfs zo nu en dan mee te nemen en dat voelt meer bevrijdend dan ik ooit had gedacht!

Nu neem ik mijn telefoon na 9 uur ’s avonds niet meer op, soms zelfs nog eerder. Ik bel en app dan alleen nog met mijn vriend, omdat wij ver uit elkaar wonen. Ook probeer ik mijn telefoon zo veel mogelijk te vermijden in de ochtend. Ik app mijn vriend, of we bellen even, ik zet muziek aan, maar dat is het dan ook.

Ik vond structuur door 3 nieuwe dingen in mijn leven

Ik reageerde altijd gelijk op anderen. Kon mijn telefoon niet vermijden als ik een geluidje of tril hoorde. Het was mijn digitale sociale angst.

Linda – RAARsociaal

Ik begin de dag met een routine

Tenminste, dat probeer ik. Ik heb een ochtendroutine en daar probeer ik altijd weer naar terug te gaan. Het voelt als een basis om aan de dag te beginnen. Het is ook iets wat samenhangt met mijn nachtrust, dus hoe meer mijn nachtrust in balans is, hoe beter mijn ochtendroutine.

Het hebben van een ochtendroutine geeft me een doel als ik wakker wordt. Ik heb me lange tijd doelloos en leeg gevoeld. Doordat ik ook geen werk meer had, wist ik helemaal niet wat ik moest doen met mijn dagen. Natuurlijk moest ik eerst herstellen, maar het voelde dat het daarna leeg was. Die eerste taakjes voor mezelf geven me iets om voor op te staan. Ondertussen is dat natuurlijk veel meer geworden, maar elke ochtend heb ik mijn eigen routine waarvan ik weet dat het me beter laat voelen.

mijn routine bracht mij in balans

Ik zorg dat ik elke dag lichaamsbeweging krijg

Al heel vroeg in mijn herstelproces ben ik begonnen met wandelen. Dit deed ik op aanraden van de psycholoog, want eigenlijk had ik er helemaal geen zin in. Toch bleef ik het doen. Het is iets wat bij mijn ochtendroutine hoort. Al is het maar een klein blokje om, elke ochtend ga ik even wandelen. Zonder beweging ben ik snel uit balans.

Sinds een tijdje ben ik ook weer aan het sporten. Ik ben begonnen met een keer in de week, maar dit wil ik op gaan bouwen naar twee keer per week. Sporten was voor mij altijd een drempel. Iets wat ik deed om slank te blijven, een verplichting. Door het wandelen ontdekte ik dat lichaamsbeweging niet alleen is om slank te blijven, maar ook goed is voor je brein en je mindset. Deze verandering van gedachte maakte dat ik er klaar voor was om echt te gaan sporten. Ik heb er voor gekozen om dit in groepsverband te doen. Zo heb ik een vaste sociale activiteit en een stok achter de deur.

Wat zijn veranderingen die jij doorgevoerd hebt in je leven en die je meer hebben gegeven dan je had verwacht?

Liefs,

Linda

Dit vind je ook leuk:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *