Het innerlijke kind meditatie

Een van de meest verhelderende dingen die ik geleerd heb in mijn hersteltraject is vrij aan het begin geweest. Ik leerde over je innerlijke kind. We kunnen onderscheid maken tussen onze volwassen ik en ons innerlijke kind. Op het moment dat we ons gekwetst voelen, ons pijn hebben gedaan, dan komt dat innerlijke kind naar boven. Hier bestaat ook een meditatie voor.

“Stel je voor dat je ergens op een bospad loopt. In de verte zie je een bankje staan, langs de kant van het pad. Als je dichterbij komt zie je dat er een kind op het bankje zit. Het kind komt je heel bekend voor en naarmate je dichterbij komt, zie je het steeds beter. Dat kind ben jij…”

Toen je nog een kind was

Toen je een kind was en iets lukte jou niet zelf, of je had je pijn gedaan, of iemand had jou pijn gedaan, dan zocht je je vader of moeder op. Je ouder hielp jou bij dingen die je zelf niet kon of durfde, of was er om je te troosten. Naarmate je volwassen wordt, zoek je steeds minder troost bij je ouders en ga je steeds meer dingen zelf oplossen.

Lees in dit artikel mijn verhaal, waar ik onder andere vertel over mijn eigen reis naar volwassenheid.

Toch zijn er nog steeds situaties die me terug laten keren naar het gevoel van toen. Het gevoel van het gekwetste kind. Het gevoel dat de hele wereld tegen me is, of dat ik alles fout doe. En om er nog een schepje bovenop te doen, straf ik mezelf onbewust ook nog, want ik neem het mezelf kwalijk.

De meditatie

Op dit moment in mijn leven is er niet altijd een ouder meer om mij te troosten. Tenminste niet op de manier van vroeger. De enige die mij kan troosten, dat ben ik zelf. Mijn psycholoog gaf mij de tip om een meditatie te volgen. In deze meditatie ga je in gesprek met jouw innerlijke kind. Dat klinkt een beetje zweverig en dat is het ook wel een beetje. In de meditatie hoor je een stem die een soortgelijk verhaal vertelt als ik schreef aan het begin van dit artikel. Je gaat met kleine stapjes contact maken met jouw innerlijke kind. Dat kan zo ver gaan als jij dat zelf wil. Ik begreep zelf niet altijd even goed wat de bedoeling was, maar ik weet ook dat dit te maken heeft met het feit dat ik dingen graag goed wil doen. Dat hoeft niet bij een meditatie als deze. Het gaat om het effect dat het op je heeft.

Deze meditatie heeft heel veel indruk op mij gemaakt. Gaandeweg het verhaal kon ik een splitsing maken in de gekwetste gevoelens en gedachten die ik had (of heb) en de persoon die ik ben. Die gekwetste gevoelens zijn het kind en jij bent gewoon jij. Zonder die gekwetste gevoelens. Je bent je eigen ouder.

het innerlijke kind meditatie

Wat ik leerde

De meditatie leerde mij hoe ik mijn innerlijke kind als het ware kan troosten en beschermen, in plaats van straffen. Daar heb ik niemand anders voor nodig. Door er echt voor mezelf te zijn, gaf het me een gevoel van geborgenheid en vertrouwen.

In het dagelijks leven leert het mij om gevoelens beter te begrijpen en een plek te kunnen geven. Het helpt relativeren. Niet alles is gelijk negatief, mijn schuld, of mijn verantwoordelijkheid. En als iemand wel boos op me is, of me pijn doet, dan ben ik er voor mezelf.

Wat ook goed helpt om te reflecteren en relativeren is wandelen. Ik schreef een artikel over de kracht van wandelen.

Ik leer lief te zijn voor mezelf, zoals een ouder lief is voor zijn kleine kind. Behalve dat mijn methode zo nu en dan wel een glas wijn bevat…

Ben jij bekend met deze meditatie? Of zou je het ook graag eens willen proberen? De meditaties staan op Youtube. Er zijn een aantal verschillenden, dus je kunt voor jezelf uitproberen welke bij jou past. Zoek op: innerlijke kind geleide meditatie.

Mediteren kun je specifiek doen, zoals met deze geleide meditatie, maar ook op heel veel andere manieren. Ik schreef een artikel over hoe jij kunt beginnen leren mediteren. 

Veel succes!

Liefs,

Linda

Dit vind je ook leuk:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *