Ziekmelden doe je zo!

Het moment is daar. Je bent bij de huisarts geweest en de kogel is door de kerk. Je bent ziek en moet je ziekmelden. Misschien kwam het wel als donderslag bij heldere hemel. Had je helemaal niet in de gaten dat je op het randje van de afgrond balanceerde. Maar het kan ook maar zo zijn dat je eindelijk die verlossende woorden hoort waar je onbewust al heel erg lang op wacht. Je mag je ziekmelden…

In mijn geval was het die tweede. Al jaren was ik aan het ploeteren en knokken. Maar in plaats van dat het steeds een beetje beter ging, had ik mezelf steeds verder in de knoop gewerkt. Het moment dat ik hoorde dat ik me ziek moest melden, was voor mij dan ook echt een ontlading! Een last viel van mijn schouders, eindelijk kreeg ik de erkenning die ik zo lang zocht. Tenminste, van mijn huisarts. De eerste drempel bij ziek worden moest ik namelijk nog gaan overwinnen. Me daadwerkelijk ziekmelden op mijn werk.

Ziekte en werk

Ziekte en werk heb ik altijd een ingewikkelde combinatie gevonden. Je kunt er niks aan doen als je ziek wordt, maar toch ligt het schuldgevoel van je ziekmelden op de loer. En dat gevoel is niet zomaar gecreëerd. We hebben het allemaal vast weleens gehoord, of zelf wel eens gedacht over een collega. Goh, hij of zij meldt zich wel erg snel ziek. Er is geen concrete grens in ziek zijn. De een sleept zich met een longontsteking nog naar kantoor, terwijl de ander bij een kuchje gelijk belt en ziek thuis blijft.

Hoe ga je om met schuldgevoel in de ziektewet? In dit artikel geef ik je tips!

Juist de mensen die zich bijna nooit ziekmelden, voelen zich benadeeld als naaste collega’s zich vaak ziek melden. Het betekent dat zij dingen over moeten nemen en harder moeten werken, omdat er iemand ontbreekt. Ik heb in mijn werkende leven vaak meegemaakt dat er negatief gesproken werd over mensen die zich vaak en snel ziek hadden gemeld. Me ziekmelden vond ik daarom ook altijd spannend. Het lukte me moeilijk om zelfverzekerd ziek te zijn. Door de angst om mijn manager of collega’s voor het hoofd te stoten, was ik niet er vaak niet eens zeker van of ik wel echt ziek genoeg was om me ziek te melden. Ik dacht er goed over na wat ik zou gaan zeggen en hoe ik ervoor kon zorgen dat ik met een gerust hart terug mijn bed in kon kruipen.

Ook Maartje is zo’n harde werker die zich liever niet ziek meldt. Toch kreeg ze een burn-out. In dit artikel vertelt ze haar verhaal.

Ziekmelden doe je niet zomaar, dat doe je als je echt ziek bent. En dat is heel belangrijk om te onthouden. Jij meldt je namelijk niet zomaar ziek. Je hebt er echt niet zelf voor gekozen om een burn-out te krijgen, om psychisch ziek te worden. Het is geen onwil, het is onmacht. Het lastige is alleen dat psychische klachten niet zichtbaar zijn. Dat maakt het voor een werkgever soms knap lastig in te schatten of de medewerker de waarheid spreekt, of dat het een excuus is om thuis te blijven. Het vervelende is namelijk dat dat in sommige gevallen ook gebeurt.

ziekmelden doe je zo

Ziekmelden doe je niet zomaar, dat doe je als je echt ziek bent. Dat is heel belangrijk om te onthouden. Jij meld je namelijk niet zomaar ziek.

Mooi en gezondMooi en gezond

Hoe gaat jouw bedrijf met ziekte om?

Bij mijn laatste baan bij een uitzendbureau was het vrij duidelijk hoe er over ziekmeldingen werd gedacht. Ziek zijn is zwak en mensen melden zich vaak ziek, omdat ze niet gemotiveerd zijn. Zo werd er openlijk gesproken over de medewerkers die via ons in dienst waren bij de klanten. Een ‘geaccepteerde’ ziekmelding voelde alsof wij als uitzendbureau deze mensen het voordeel van de twijfel gaven en met de hand over ons hart streken.

Je kan je voorstellen dat dit het ziekmelden nog spannender maakte. Ik was er bijna zeker van dat ik negatieve reacties zou gaan krijgen, want ik had mijn teamgenoten ondertussen een beetje ingeschat. Daarnaast paste ik totaal niet in dit team en had ik eigenlijk maar met een collega aansluiting. Dit betekende voor mij iets heel belangrijks, maar ook iets heel moeilijks. Ik moest volledig op mezelf vertrouwen. Zolang ik zelf accepteer en erken dat ik ziek ben, kan ik dit ook overbrengen.

Lees hier meer over hoe het ging op mijn werk en hoe ik in de ziektewet kwam.

BoekenBoeken

Vind jij het ook lastig om je ziek te melden? Houd de volgende tips er dan eens bij:

  • Ga voor jezelf na of jij accepteert dat je ziek bent. Heerst het gevoel nog steeds dat je je aanstelt? Ga er dan over in gesprek met iemand die dichtbij je staat. Bijvoorbeeld je partner, of je beste vriend of vriendin. Of je vader of moeder. Zij staan aan de zijlijn en zien een heleboel. Accepteren dat je ziek bent is de eerste stap naar zelfvertrouwen in dit spannende telefoongesprek. En dat hoef je niet alleen te doen!

  • Weet dat jij als zieke rechten hebt. Je werkgever mag bijvoorbeeld niet vragen wat je mankeert. Dit gebeurt vaak wel, maar je hoeft dus niet te vertellen welke ziekte je hebt. Natuurlijk spelen hierin meerdere factoren mee. Je hebt een bepaalde relatie met je werkgever en met je leidinggevende. In mijn geval had ik al een paar gesprekken gehad op het werk, omdat het niet goed met me ging. Mijn collega’s wisten van mijn klachten en wisten ook dat ik een afspraak had bij de huisarts. Ik heb er daarom voor gekozen om wel kort te benoemen wat de huisarts heeft gezegd.

  • Ben je bang om toch overgehaald te worden om over je grenzen heen te gaan? zorg ervoor dat je zo kort mogelijk vertelt en antwoord. Hoe meer je vertelt, hoe meer kans dat de ander iets heeft om op te in te haken.

Marleen kreeg niet een, maar twee keer een burn-out. Lees hier haar verhaal.

ziekmelden doe je zo

“Oke, wat vervelend zeg. Maar kun je dan morgen even naar kantoor komen, want dit is natuurlijk erg vervelend voor je collega’s.”

GezondheidGezondheid

Hoe mijn ziekmelding ging

In mijn geval had ik gelijk. De eerste reactie van mijn manager was (denk de diepe zucht er even zelf bij): “Oke, wat vervelend zeg. Maar kun je dan morgen even naar kantoor komen, want dit is natuurlijk erg vervelend voor je collega’s.” Ik kan je vertellen, dan sta je wel even met je bek vol tanden. Ik heb hier kort op gereageerd met: “Dat gaat dus niet, ik heb me ziekgemeld.” En ben daarna stil gebleven.

De frustratie van mijn manager was gewoon voelbaar door de telefoon, maar ik hield mijn kaken stijf op elkaar. “Maar vorige week was je de hele week aan het werk en lachte je ook nog gewoon, dus…” Ik stond er versteld van dat een manager zo’n uitspraak kon doen, maar van deze manager had ik het wel een beetje ingecalculeerd. Ik antwoordde daarop met: “Ja…” Waarop weer een ongemakkelijke stilte volgde. Mijn manager gaf het op den duur op en al snel ging het gesprek over koetjes en kalfjes en hingen we op zonder een afspraak gemaakt te hebben. Missie geslaagd.

Hoe nu verder?

Nu blijft er nog een belangrijke vraag liggen: hoe nu verder? Gelukkig is dat geregeld. Je werkgever heeft de verplichting om je aan te melden bij de ARBO dienst, in de eerste week ziek zijn. De ARBO arts is degene die uiteindelijk inschat in hoeverre jij in staat bent om te werken. Dat beslist jouw werkgever niet. En heel eerlijk: jij op dat moment ook even niet, want daar ben je in zo’n situatie helemaal niet aan toe. Je zult dus vanzelf een brief krijgen met een uitnodiging om op gesprek te komen. Deze afspraken zijn verplicht.

Lees hier meer over de afspraak bij de ARBO arts en hoe je hier mee om kan gaan.

Het is belangrijk om klein te beginnen als je wil gaan herstellen. Ik schreef een artikel over de basis van je herstelproces. Met deze drie dingen kun jij beginnen als je met mentale klachten in de ziektewet terecht komt. 

Heb jij je wel eens moeten ziek melden voor langere tijd? Hoe ging dat?

Liefs,

Linda

Dit vind je ook leuk:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *