10 x dit ben ik aan zelfzorg gaan doen in de ziektewet

Let op: dit ben ik aan zelfzorg gaan doen in de ziektewet. Jij kunt dit ook gaan doen, maar geef het je eigen invulling. Zelfzorg is voor iedereen individueel en specifiek.

Zelfzorg is iets wat ik in de afgelopen jaren voordat ik in de ziektewet kwam niet altijd zo nauw genomen heb. Ik had weinig eigenwaarde en een ontzettend laag zelfbeeld. Ik gunde mezelf ook vaak geen zelfzorg. Het kostte me geld en dat had ik er vaak niet voor over. Ik miste het ook niet echt, dus maakte ik me ook niet zo druk.

Toch hielp het gebrek aan zelfzorg niet mee richting mijn uitval in de ziektewet. Voor jezelf zorgen doe je niet zo graag als je helemaal niet zo blij bent met jezelf. Dat zelfzorg me juist zou helpen om me beter over mezelf te gaan voelen had ik toen nog niet zo door. Zelfliefde en zelfzorg zijn een beetje gelijk opgegaan. Hoe meer ik van mezelf ging houden, hoe meer ik het mezelf gunde om voor mezelf te zorgen. En hoe beter ik voor mezelf zorgde, hoe lekkerder ik me voelde. Lees in dit artikel wat ik aan zelfzorg ben gaan doen toen ik in de ziektewet zat.

Ik ben bewuster elke dag gaan bewegen

Toen ik nog maar net ziekgemeld was en op de wachtlijst stond voor de GGZ heb ik een aantal sessies bij een andere psycholoog gehad, via mijn werk. Dit was ter overbrugging van de periode dat ik moest wachten. Op dat moment wist ik nog niet wat er met mij aan de hand was.

Toch kon de psycholoog mij al wat handvatten geven om mijn mentale gezondheid meer in balans te krijgen. Hij raadde me aan om elke dag minimaal een half uur te gaan wandelen. Daar had ik eerlijk gezegd helemaal geen zin in, maar ik durfde ook echt niet een week later weer aan te komen om te moeten zeggen dat ik niet gewandeld had. Vanaf dat moment startte ik braaf met elke dag een half uur wandelen.

Later ben ik ook gaan sporten bij een sportvereniging en heb ik een yoga oefening toegevoegd aan mijn ochtendroutine. Ik vergeet geen dag om lekker te dansen op muziek, zodat ik ongemerkt en met plezier toch mijn beweging krijg.

Lichaamsbeweging is een van de belangrijkste vormen van zelfzorg die je toe kan passen, niet alleen als je in de ziektewet zit, maar altijd.

Ik ben andere voedingsmiddelen gaan eten

Eten is voor mij lang lastig geweest. Toen ik op kamers ging wonen kwam ik ontzettend aan. Ik was gewend geraakt aan een flink bord eten en at veel meer dan ik met mijn 1.66 meter nodig had.

Met Sonja Bakker is het me toen gelukt om af te vallen, maar ik bleef daarna wat jojo’en. Ik ben altijd een lekkere eter geweest en liet niet snel wat staan. Toen viel ik uit met een sociale angststoornis en een depressieve stemmingsstoornis.

De angst en depressie zorgden dat mijn maag op slot ging. Mijn eetlust was weg en boodschappen doen werd een ramp. Toen ik meer informatie vond over voedingsmiddelen die goed zijn voor sociale angst begon ik langzaam aan wat structuur te krijgen in mijn eetpatroon.

Ik zorgde voor de juiste producten in huis, zodat ik eenvoudiger gezond kon eten. Omdat ik met mijn moeder elke week boodschappen doe, kan ik een weekmenu maken en dat helpt om gezond te blijven eten. Naast bewegen is gezonde voeding een van de basiselementen van zelfzorg, in de ziektewet, maar ook daarbuiten.

Ik ging afspreken met nieuwe vrienden

Toen ik in de ziektewet kwam, begon mijn leven te veranderen. Niet alleen mijn leven veranderde, ik veranderde ook. Ik raakte steeds verder verwijderd van oude vrienden en zocht naar nieuwe aansluiting. Voor iemand met sociale angst is dat best wel lastig, omdat contact maken niet onze sterkste kant is.

Toch trok ik de stoute schoenen aan en vroeg via Instagram of iemand het leuk vond om met me af te spreken. Zo leerde ik mezelf opnieuw hoe ik met nieuwe mensen omging en had ik ook nog eens hele gezellige dagen! Nieuwe mensen leren kennen is een vorm van sociale zelfzorg.

Het afspreken met nieuwe mensen is iets wat ik blijf doen. De mentale gezondheid community op Instagram is echt mijn veilige plek. Hier heb ik weinig tot geen last van mijn sociale angst. Misschien omdat iedereen het toch al weet. Maar vooral omdat ik weet dat ik op deze mensen kan vertrouwen. Dat voelt ontzettend fijn! En dat maakt afspreken ook een stuk minder eng.

dit ben ik aan zelfzorg gaan doen in de ziektewet

Ik heb mezelf opruimgewoontes aangeleerd

Eerlijk toegegeven, ik ben een chaoot. Ik zeg altijd dat er twee soorten mensen zijn. Mensen die hun spullen automatisch gelijk opruimen en mensen die hun spullen als een soort waaier om hen heen uitstrooien.

Bij mij kun je goed zien dat ik thuisgekomen ben. Ik zet niet gelijk mijn tas netjes weg, maar plof die ergens neer, net als mijn sleutels en andere spullen die ik in handen heb. Op dagen dat ik moe ben en niet zo lekker in mijn vel zit, kan het voorkomen dat ik die spullen daarna niet meer opruim.

Die rotzooi in huis is alleen een ontzettende sociale angst trigger. Als ik terugdenk aan mijn studententijd, waar het me eigenlijk bijna nooit lukte om mijn kamer echt netjes te houden (lees: te veel spullen in een te kleine ruimte) begrijp ik ook beter waarom ik vaak zo gespannen was. Bij zelfzorg dacht ik niet zo aan schoonmaken en opruimen, maar structuur en rust om je heen creëren is zeker een vorm van zelfzorg. En omdat je in de ziektewet veel thuis bent, is het nog belangrijker!

Een net persoon worden kun je jezelf aanleren. Alles is te leren, als je maar geduld hebt. Nu krijg ik steeds vaker complimentjes van mensen die bij me op bezoek zijn dat het zo netjes bij mij thuis is. Dat draagt alleen maar bij aan de motivatie om die opruimgewoontes er in te houden! Terugkijkend zou ik dit als eerste aan zelfzorg gaan doen. Een opgeruimd huis is zo’n verademing!

Ik begon met dagboek schrijven

Om meer inzicht te krijgen in mijn sociale angst, maar ook om een plek te hebben om te reflecteren begon ik met dagboek schrijven. Dit werd aangewakkerd doordat ik las over dankbaarheid. Door elke ochtend je dankbaarheid te noteren geef je je brein een positieve boost. Via internet ontdekte ik wat er nog meer mogelijk was op het gebied van dagboek schrijven. Over het algemeen schrijf ik elke dag in mijn dagboek, in het weekend wil ik het nog wel eens overslaan. De ene keer schrijf ik lang en de andere keer wat korter, dat ligt net aan mijn bui. Ik heb niet altijd zin om te schrijven, maar als ik eenmaal schrijf geeft het altijd een fijn gevoel.

Reflecteren is een vorm van zelfzorg die bij mentale klachten in de ziektewet essentieel is. Zonder reflectie kom je er niet achter wat er met je aan de hand is. Je zult naar binnen moeten gaan kijken om weer beter te worden.

Ik begon met een gezichtsroutine

Ik ben op een van de meest cliché wijzen meer aan zelfzorg gaan doen. Jarenlang wilde ik een gezichtsroutine. Fijne producten die ik elke dag kon gebruiken. Maar ik gunde het mezelf niet, omdat ik het te duur vond. Ook wist ik niet goed wat ik nodig had. Op internet vond ik allerlei verschillende dingen en ik begreep er weinig van. Uit schaamte begon ik niet aan een gezichtsroutine.

Toen ik in de ziektewet terecht kwam, werd zelfliefde een heel centraal onderwerp. Ik leerde met compassie naar mezelf te luisteren en niet gelijk te bekritiseren. Doordat ik meer eigenwaarde kreeg, bleek het feit dat ik niet goed wist welke producten goed zijn voor een gezichtsroutine ineens helemaal niet meer zo zwaar te wegen. Ik wilde een gezichtsroutine, omdat ik dat zelf lekker vond. Ik zou gewoon gaan uitproberen en dan zou ik wel zien waar het schip strandde. Dus kocht ik bij Kruidvat en Etos een paar mooie producten in de aanbieding en begon met mijn routine. Het voelt heerlijk om mijn huid zo te verwennen en het is gelijk een fijn mindful taakje! Een gezichtsroutine is zelfzorg zoals je het kent, zoals het in de bladen staat. Toen ik in de ziektewet zat gunde ik mezelf eindelijk tijd om deze vorm van zelfzorg toe te gaan passen.

Ik doe op een vaste dag boodschappen

Door een keer in de week boodschappen te doen en een lijstje te maken, bespaar ik mezelf een heleboel spanning en stress. Ik hoef de rest van de week niet meer na te denken over boodschappen en weet dat ik gezond eten in huis heb. Op donderdagavond maak ik de balans op en schrijf ik een weekmenu met een boodschappenlijstje. Vrijdagochtend komt mijn moeder me ophalen en rijden we samen naar de supermarkt. Het is gezellig om samen te gaan, want we kletsen vaak heel wat af. Daarnaast is het voor ons beide een stok achter de deur om (gezonde) boodschappen in huis te halen en onszelf niet te vaak prikkels te geven.

Ik kreeg een nieuwe hobby: planten!

Als je me 10 jaar geleden had gevraagd wat mijn hobby’s waren had ik je waarschijnlijk paniekerig aangekeken. Ik was op dat moment namelijk helemaal niet bezig met mezelf, maar vooral met anderen. Ik was niet veel alleen, maar bijna altijd met vrienden. Alleen zijn vond ik maar niks, ik verveelde me dan snel. Ik wilde leven in de brouwerij, geprikkeld worden! Achteraf gezien begrijp ik dat ik niet durfde stil te staan. Bang om te dicht bij mijn gevoel te komen.

Toen er in de ziektewet geen weg terug meer was, kwam er ook meer ruimte voor hobby’s. Nu vraag je je misschien af wat hobby’s te maken hebben met je herstelproces. Een hobby is niet alleen leuk, maar is ook goed voor je ontwikkeling. Het zorgt ervoor dat je ergens in ontwikkeld en steeds beter wordt. Ook kan een hobby heel mindful zijn. Door je volledig te focussen op je taak laat je minder ruimte over voor je negatieve gedachten. Een hobby hebben lijkt misschien niet perse zelfzorg, helemaal niet als je in de ziektewet zit. Maar iets leuks doen valt ook onder zelfzorg en is goed voor je herstelproces.

Zorgen voor iets is erg goed voor je herstel. Een huisdier leek me toch een beetje te gek, ook omdat ik voor veel honden en katten allergisch ben, maar planten zijn heerlijk om voor te zorgen! Ik heb me in de afgelopen 2 jaar ontwikkeld tot een heuse plantenmoeder en ik ben trots en blij met mijn toffe hobby!

Ik schafte een opblaasbad voor mezelf aan

Ik ben ook op een meer praktische manier aan zelfzorg gaan doen. Soms wil ik wel eens iets, maar doe ik het uiteindelijk niet, omdat ik allerlei redenen heb om het toch niet te doen. Vaak speelt geld daarin een rol en het feit dat ik het mezelf toch niet echt gun. Een laag zelfbeeld zorgt ervoor dat je jezelf een heleboel leuke dingen ontneemt. Al jaren hoopte ik op een bad. Ook tegen mijn vriend had ik al vaker gezegd dat als we een ‘grote mensen huis’ zouden hebben ik graag een bad wilde.

Na wat speurwerk op internet naar opblaasbare baden staakte ik mijn zoektocht toen ik ontdekte dat het toch nog wel prijzig was. En toen stond er ineens een opblaasbad in het krantje van de kruidvat! Hij kostte maar €39,95 dus ik heb niet nagedacht en hem gelijk gekocht. Wat een perfecte aankoop! Nu heb ik er een heerlijke extra ontspanplek bij voor mezelf. Een kleine spa at home.

Ik begon weer met lezen

Het was lang geleden, maar sinds een paar maanden ben ik weer begonnen met lezen. Toen ik in de ziektewet terecht kwam kon ik bijna niet lezen. Op sommige dagen lukte het me niet eens om mensen terug te appen, omdat de lettertjes dansten op het scherm. Toch wilde ik wel graag weer lezen. Als tiener had ik ook ontzettend veel gelezen en ik vond het heerlijk om me te verliezen in een boek.

Ook hier kwam de geldkwestie weer om de hoek kijken. Ik gunde mezelf niet steeds een nieuw boek, dat was veel te duur. Toen ik via de energieleverancier €200 aan bol.com bonnen kreeg, besloot ik dit uit te geven aan mooie boeken. Ik heb er heel wat van kunnen kopen! Ook vroeg ik een e-reader voor mijn verjaardag. Daar kreeg ik van een lieve volger op Instagram de boeken van de zeven zusters van en daarmee is het me weer gelukt om me te verliezen in een boek.

Ondertussen lukt het me weer om te lezen, als ik er de rust voor neem. Het is fijn om te kunnen lezen, want er zijn nog een hele stapel zelfhulpboeken waar ik nieuwsgierig naar ben!

Wat ben jij aan zelfzorg gaan doen in de ziektewet?

Liefs,

Linda

Dit vind je ook leuk:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.