10 levenslessen die ik leerde toen ik dertig werd


Vandaag is het precies een jaar geleden dat ik 30 werd. Wat had ik er een moeite mee! Midden in mijn herstelproces, mijlenver van de dingen die ik had willen bereiken, maar die niet eens dichtbij gekomen waren. Naar de toekomst kijken vond ik eng en spannend.

De drempel van dertig over zijn heeft me veel gebracht. Na mijn verjaardag begon alles een beetje te bezinken. Ik voelde me eigenlijk helemaal niet anders dan de dag er voor. Ik had de drempel zo hoog gemaakt in mijn hoofd dat het in werkelijkheid allemaal heel erg mee bleek te vallen.

Vandaag word ik 31 en kijk ik terug. Ik heb wijze levenslessen geleerd sinds ik dertig geworden ben en die deel ik met jullie in dit artikel. Veel leesplezier!

Les 1: Dertig worden is veel leuker dan ik had verwacht

In de loop van de jaren had ik een beeld gevormd van mijn toekomst. Door mijn omgeving en door de cultuur om me heen maakte ik als jong meisje een voorstelling van hoe mijn leven er uit zou zien als ik 30 zou zijn. Hoe ouder ik werd, hoe minder realistisch dat beeld begon te worden en hoe meer pijn het begon te doen. De levenslessen waarvan ik dacht dat ze belangrijk waren pasten niet meer bij dertig worden.

Ik had het gevoel dat ik faalde. Dat ik nog lang niet had bereikt wat ik had moeten bereiken op deze leeftijd. Nog erger, ik zat in de ziektewet, zonder werk! Lager dan dat kon ik niet zakken had ik het gevoel. Jarig zijn was vorig jaar zwaar en verwarrend. Tot die dag voorbij was. Nu ik er niet meer bij stil hoefde te staan kon ik bewust worden van het 30 zijn. Ik kon terugkijken naar alle groei die ik doorgemaakt had.

Ik heb nog nooit zoveel van mezelf gehouden als in mijn dertiger jaren. Ze zijn nog maar kort onderweg, maar ik kijk uit naar wat de andere jaren me te brengen hebben! Op mijn eigen manier, zonder om me heen te kijken en te willen voldoen aan een bepaald beeld, waardoor ik mezelf alleen maar teleurstel.

Toen ik dertig werd leerde ik mezelf kennen. En dat is het mooiste cadeau wat ik kon krijgen!

Hier komt een tekstje met een citaat.

Les 2: Sociale angst heeft alles te maken met mijn zelfbeeld

Een aantal van mijn levenslessen heb ik geleerd nadat ik dertig werd, maar hebben vooral te maken met mijn sociale angst. De angst voor het oordeel van anderen lijkt aan te geven dat sociale angst gericht is op de buitenwereld. Ik heb ontdekt dat dit eigenlijk helemaal niet het geval is. Ik was zo op mezelf gericht en had zo’n vertekend en negatief beeld van mezelf, dat ik automatisch invulde dat mijn omgeving dit ook over mij dacht.

Hoe meer ik mezelf leerde waarderen en van mezelf ging houden, hoe meer ik merkte dat de sociale angst klachten minder werden. Ik was veel minder gespannen in bepaalde sociale situaties, waar ik voorheen wel heel zenuwachtig voor was. Langzaamaan begon ik te vergeten waarom ik voorheen eigenlijk zo gespannen was.

Nu voel ik de spanning veel beter aan. Als ik wat vermoeider ben, of teleurgesteld in mezelf, is de kans groter dat ik last krijg van mijn sociale angst. Hoe zelfverzekerder ik ben, hoe minder last ik heb van mijn sociale angst.

Les 3: mensen krijgen maar 20% van hun omgeving mee. De andere 80% zijn ze met zichzelf bezig

Ik las deze zin in het boek laat ze maar denken van Rob Faltin. Het sloeg in als een bom. Als mensen maar 20% van hun omgeving meekrijgen, betekent het dat ik een onderdeel van die 20% ben. Ineens bleef er nog maar heel weinig over van de last van mijn verhoogde zelfbewustzijn. Beetje bij beetje viel de spanning en het bewustzijn van al die prikkende ogen (die er dus niet waren) van me af. Echt een van de belangrijkste levenslessen die ik leerde toen ik dertig werd rondom mijn sociale angst, omdat het me mijn vrijheid teruggaf.

Les 4: hulp vragen maakt je sterker, niet zwakker

Sommige levenslessen ken je wel, maar duren blijkbaar dertig jaar voordat ze echt tot je door dringen.Het is voor mij nooit eenvoudig geweest om hulp te accepteren. Ik denk dat het alleen maar moeilijker is geworden sinds ik zakte voor mijn HAVO diploma. De prestatiedrang werd steeds hoger en ik kreeg steeds meer het idee dat ik alles gelijk moest kunnen. Ruimte om te leren had ik niet. Ook al wist ik best dat ik op school zat en dat ik juist daar was om te leren, toch voelde het niet zo.

Hulp vragen is niet zwak. Ik heb mezelf leren kennen en van mezelf leren houden. Van mijn positieve punten en van mijn zwakke kanten. Ja, die heb ik en die heb ik in leren zien. Zo heb ik mijn website laten bouwen, omdat ik wist dat ik dat niet kon. Ook omdat ik wist hoe het me zou laten voelen, hoe ik mezelf zou straffen, omdat ik het niet kon. Die zelfkennis heeft me nu al verder dan ooit gebracht.

Les 5: kijk niet te veel naar anderen hoe zij het doen

Naar anderen kijken is iets wat ik eigenlijk altijd gedaan heb. Ik vergeleek mezelf met anderen, maar niet met anderen die perse op mijn niveau zaten. Hierdoor voelde ik me vaak niet goed genoeg. Toen ik begon met praten over mijn sociale angst en hier over ging bloggen, was ik de enige op dit gebied in het Nederlands. Ik kon daardoor bijna niet kijken naar anderen. Dat was eng, maar ook ontzettend leerzaam. Ik moest op mezelf vertrouwen en keuzes maken. Ik leerde naar mijn statistieken te kijken, naar wat mijn volgers het meest interessant vonden, maar vooral: ik leerde mijn eigen waarde kennen.

Les 6: mijn lichaam is prachtig!

Als ik nu terugkijk naar mezelf en mijn kijk op mijn lichaam is die eigenlijk al heel lang niet meer gezond. Slank zijn was altijd belangrijk bij ons thuis, maar mijn hormonen zorgden ervoor dat ik mijn trek niet altijd kon controleren. Gezond eten vond ik lastig, omdat koken en eten me energie kosten.

Ik ben best wel dik geweest en daar ben ik niet trots op. Het was toen ik net op kamers ging. Ik viel af en bleef daarna nog wel iets jojo’en. Nu nog steeds. Ik ben gestopt met roken en sinds de pepernoten weer in de winkel liggen gaan er hier heel wat zakjes doorheen.

Mijn lichaam is niet veel veranderd. Misschien is het iets meer gaan zakken in de loop van de jaren, maar mijn kijk is wel veranderd. Ik omarm de kilo’s nu. Ik vind mezelf nog steeds mooi in mijn ondergoed, ondanks dat ik wat meer een buikje heb. Daarnaast heb ik een partner die me echt laat voelen hoe veel hij van me houdt en hoe mooi hij me vindt. Zijn liefde voor mij en mijn lichaam hebben mij geholpen om mijn lichaam te omarmen en er van te houden. Ik ben blij dat ik dit mag toevoegen aan de levenslessen die ik leerde toen ik dertig werd.

Les 7: het doet me goed dat mijn partner vaak zijn liefde voor mij bevestigd naar mij

Bij mij in de omgeving zijn mensen nuchter. Nuchter betekent dat je niet staat te plakken en te zoenen met je vriendje. Je liefde publiekelijk tonen doe je niet al te groot. Je zegt niet de hele tijd liefje en schatje tegen elkaar. Ergens nam ik die nuchterheid ook mee in mijn relaties. Vaak vond ik plakkerig niet fijn. Achteraf gezien komt dat omdat ik de partner in kwestie niet fijn vond, maar op dat moment niet dacht dat ik beter verdiende. Door mijn eigen gevoel in de weg te zitten had ik een beeld voor mezelf van liefde gecreëerd zoals het zou moeten zijn volgens de omgeving.

Nu ik met mijn huidige partner ben, iemand die uit de randstad komt, heb ik meer geleerd om expressief te zijn in de liefde. Om te knuffelen, elkaar koosnaampjes te geven en vaak uit te spreken naar elkaar hoe veel wel van elkaar houden. Voor mij is dat nieuw, maar ik leer elke dag. Het voelt in ieder geval ontzettend fijn om dit dagelijks zo vaak te horen. Ik heb het nodig, want ik groei er van. Die bevestiging dat ik er mag zijn geeft me kracht en zelfvertrouwen.

Les 8: ik ben een knuffelaar!

Lange tijd ben ik niet zo knuffelig geweest. Door mijn verhoogde zelfbewustzijn was ik me erg bewust van mijn eigen seksualiteit. Ik voelde mannen staren naar plekken op mijn lichaam als ik me bewoog. Ik bewoog niet eens op een seksuele manier, dus ik voelde me steeds meer gekooid. Door een hele jaloerse vriend en daarna nog eens een jaloerse vriend die dezelfde pijnpunten weer benadrukte werd ik terughoudender in knuffels geven. Eerst aan mannen, maar ook bij vrouwen en zelfs bij de mannen in mijn eigen familie.

Ik heb dit bewust aangepast. Dat komt door gesprekken die ik in mijn privé omgeving heb gevoerd en informatie die ik heb gelezen. Knuffelen is ontzettend goed voor je mentale gezondheid en daarom heb ik het toegevoegd aan mijn leven bij de mensen die in mijn binnenste cirkel zitten. Mijn familie en beste vrienden.

Les 9: het helpt je om elke dag te benoemen waar je dankbaar voor bent

Sinds ik het 6 minutendagboek heb gekocht schrijf ik elke ochtend drie dingen op waar ik dankbaar voor ben. Een gewoonte leer je vanzelf aan als je het vaker herhaalt en ik betrap mezelf er op dat ik elke ochtend automatisch denk aan dingen waar ik dankbaar voor ben. Het maakt dat ik glimlach en het geeft me gelijk een positief gevoel. Het is zo eenvoudig, maar zo waardevol!

Les 10: omring jezelf met positieve mensen en cheerleaders

Negativiteit heeft lang een rol gespeeld in mijn leven. Ik groeide op in de Vrijgemaakte kerk, een plek waar liegen heel normaal was, omdat je vooral moest laten zien hoe goed jij het deed als christen. Daar werd natuurlijk veel negatief over gesproken. Het was iets waar wij als jeugd geen invloed op hadden, maar wel last van hadden. Er werden ons dingen opgedragen waar we geen uitleg bij kregen. We kregen geen levenslessen. Wel kregen wel straf als we ergens de mist in gingen. Echt puber zijn en al die eigenaardigheden ontdekken was er niet echt bij. Ergens is dit inzicht ook wel een van de levenslessen die ik leerde toen ik dertig werd.

Ik denk dat het veel mensen een bepaalde karaktertrek heeft gegeven. Ik herken mensen die zich Vrijgemaakt gedragen uit duizenden, ook als ze niet meer naar de kerk gaan. Oordelen en anderen vertellen hoe zij het moeten doen hoort daar ook bij. Invloed uitoefenen op het gedrag van anderen is juist iets wat je met de paplepel wordt ingegoten. Anderen aanspreken op hun zonden, dat is goed. Dat lijkt iets specifieks, maar sijpelt ontzettend ver door.

Deze mensen heb ik ver achter me gelaten. Zoek mensen om je heen die je aanmoedigen. Die positief tegen je ontwikkeling aankijken en achter je staan. Niet mensen die angstig zijn en je steeds weer wijzen op alle negatieve dingen, op alles wat mis kan gaan. Dat laat je niet groeien, dat houdt je alleen maar klein.

Welke levenslessen heb jij geleerd sinds je dertig bent?

Liefs,

Linda

Ps. Dit artikel bevat affiliate links. Dat betekent dat ik een kleine commissie krijg als je iets aanschaft via de link. Het kost jou zelf niks.

Dit vind je ook leuk:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *